hist8-az-1.6· 1. AZƏRBAYCAN XVI ƏSRİN İKİNCİ YARISI - XVII ƏSRDƏ· ~13 dəq

XVII əsrdə Azərbaycan mədəniyyəti

Saib Təbrizi, Azərbaycan türkcəsinin dövlət dili statusu, təhsil, memarlıq.

XVII əsrdə Səfəvi-Osmanlı müharibələri xalqın mədəni həyatına ağır zərbələr vurmuş, elm və maarifin inkişafında ləngimələrə səbəb olmuşdu. Buna baxmayaraq, Azərbaycan türkcəsi Şah I İsmayıldan sonra da Səfəvi sarayının və qoşununun işlək dili olaraq qalırdı; Avropa səyyahları Pietro della Valle, Adam Oleari, Jan Şarden və Engelbert Kempfer bu barədə məlumat vermişdilər. Azərbaycanın bütün bölgələrində məscidlərin nəzdində ibtidai məktəblər, iri yaşayış məntəqələrində isə mədrəsələr fəaliyyət göstərirdi; mədrəsələrdə müsəlman hüququ, klassik Şərq ədəbiyyatı, fəlsəfə, astronomiya və tibbin əsasları öyrədilirdi. Bu dövrdə dünyəvi elmlər də inkişaf edirdi: Mirzə Məhəmməd Şirvanı astronomiya və riyaziyyata dair əsərlər yazmış, Yusif Qarabaği fəlsəfə və hüquq sahəsində tanınmış, İsgəndər bəy Münşi və Məhəmməd Tahir Vahid isə dövrün qiymətli tarix əsərlərini qələmə almışdılar. Ədəbiyyatda Saib Təbrizi görkəmli nümayəndələrdən biri idi; 'Koroğlu' və digər dastanlar tam şəkildə formalaşdı, aşıq sənəti yüksəliş dövrünü yaşadı. Memarlıqda Suraxanıdakı 'Atəşgah', Gəncədəki Şah Abbas məscidi və Ordubaddakı örtülü bazar bu dövrün qiymətli abidələridir.

📌Nümunə

Məsələn: Şah I Abbasın hakimiyyəti dövründə İsfahana köçürülmüş Saib Təbrizi sonradan Şah II Abbas tərəfindən Səfəvi sarayına dəvət olunaraq 'məlik-üş-şüəra' adını almışdı.

Əsas terminlər

Mədrəsə — İri yaşayış məntəqələrində fəaliyyət göstərən, müsəlman hüququ, klassik Şərq ədəbiyyatı, fəlsəfə, astronomiya və tibbin əsaslarının öyrədildiyi yüksək təhsil ocağı.
İbtidai məktəb — Məscidlərin nəzdində fəaliyyət göstərən, uşaqların oxumaq, yazmaq və Quranı əzbərləməyi öyrəndiyi məktəb.
Məlik-üş-şüəra — Şah II Abbasın Saib Təbrizini Səfəvi sarayına dəvət edərkən ona verdiyi ad.
Atəşgah — Suraxanıda yerləşən atəşpərəst abidəsi.
Aşıq sənəti — XVI-XVII əsrlərdə yüksəliş dövrünü yaşayan, Koroğlu, Şah İsmayıl, Abbas və Gülgəz, Əsli və Kərəm dastanlarının formalaşmasında iştirak edən sənət.
Türkcə divan (Vahid) — Məhəmməd Tahir Vahidin şeirlər toplusu; Berlin kitabxanasında saxlanılır.
İki Avropa səyyahının şəhadəti
SəyyahDövrü/vəzifəsiŞəhadəti
Adam Oleari1636–1638, alman səfiriUşaqlar daha çox türk dilində tərbiyə olunur
Engelbert KempferOlearidən 50 il sonra, İsveç elçisiTürk dili saraydan evlərə qədər yayılmışdı

İki müstəqil şəhadət arasında 50 il fərq var.

Saib Təbrizinin həyat mərhələləri
SıraHadisə
1Şah I Abbasın hakimiyyəti dövründə İsfahana köçürülməsi
2Əfqanıstana, ərəb ölkələrinə və Kiçik Asiyaya səyahəti
3Hindistanda yaşaması
4Şah II Abbas tərəfindən saraya dəvət olunması

Dörd mərhələnin ardıcıllığı.

✎İki şəhadətin müqayisəsi ilə nəticə çıxarma
  1. 1Birinci şəhadət: Alman səfiri Adam Oleari 1636–1638-ci illərdə İsfahanda olarkən Şirvanda, Azərbaycanda, İraqda, Bağdadda və İrəvanda uşaqların daha çox türk dilində tərbiyə edildiyini yazdı.
  2. 2İkinci şəhadət: İsveç elçisi Engelbert Kempfer ondan 50 il sonra gələrək türk dilinin saraydan tutmuş yüksək rütbəli şəxslərin evlərinə qədər yayıldığını bildirdi.
  3. 3Nəticə: 50 il aralı iki müstəqil şəhadət Azərbaycan türkcəsinin Səfəvi sarayında uzun müddət aparıcı dil olaraq qaldığını göstərir.
✎Səbəb-nəticə zəncirinin qurulması
  1. 1Çətinlik: Səfəvi-Osmanlı müharibələri xalqın mədəni həyatına ağır zərbələr vurdu, elm və maarifin inkişafında ləngimələrə səbəb oldu.
  2. 2Buna baxmayaraq davam edən inkişaf: Mirzə Məhəmməd Şirvanı astronomiya və riyaziyyata, Yusif Qarabaği fəlsəfə və hüquqa dair əsərlər yazmağa davam etdi.
  3. 3Nəticə: Çətinliklərə baxmayaraq ədəbiyyatda Saib Təbrizi kimi simalar yetişdi, dastanlar tam formalaşdı və aşıq sənəti yüksəliş dövrünü yaşadı.
🚫Tez-tez səhv

Azərbaycan türkcəsini dövlət dili səviyyəsinə qaldıran hökmdarı (Şah I İsmayıl) Şah I Abbasla qarışdırmayın.

⚠️Diqqət

Adam Olearini (1636–1638) Engelbert Kempferlə (ondan 50 il sonra) qarışdırmayın — hər ikisi türk dilinin sarayda hakim olması haqqında yazsa da, fərqli dövrlərin şahidləridir.

💡Qeyd

İsgəndər bəy Münşini (Şah I Abbasın sarayında katib) Məhəmməd Tahir Vahidlə (Şah Süleymanın baş vəziri) qarışdırmayın — hər ikisi tarix əsərlərinin müəllifidir, amma fərqli vəzifələrdə.

💡Qeyd

Saib Təbrizini (şair, məlik-üş-şüəra) Aşıq Abbas Tufarqanlı ilə ('Abbas və Gülgəz' dastanının müəllifi) qarışdırmayın — biri klassik şeir, digəri aşıq yaradıcılığı nümayəndəsidir.

Qaydalar

  1. 1Azərbaycan türkcəsi Şah I İsmayıldan sonra da Səfəvi sarayının və qoşununun işlək dili olaraq qalırdı.
  2. 2Avropa səyyahları Pietro della Valle, Adam Oleari və Jan Şarden Azərbaycan türkcəsinin Səfəvi sarayında rəsmi dil olması haqqında məlumat vermişdilər.
  3. 3Mədrəsələrdə müsəlman hüququ, klassik Şərq ədəbiyyatı, fəlsəfə, astronomiya və tibbin əsasları öyrədilir, təhsilini başa vuran şagirdlərə şəhadətnamə verilirdi.
  4. 4Bu dövrdə təhsil, əsasən, şəhər əhalisi içərisində yayılırdı; kənd yerlərində təhsil işi ilə məscidin axundu və ya mollası məşğul olurdu.
  5. 5Saib Təbrizi Şah II Abbas tərəfindən Səfəvi sarayına dəvət olunaraq 'məlik-üş-şüəra' adını almışdı.
  6. 6XVI-XVII əsrlərdə 'Koroğlu', 'Şah İsmayıl', 'Abbas və Gülgəz', 'Əsli və Kərəm' dastanları tam şəkildə formalaşdı, aşıq sənəti isə yüksəliş dövrünü yaşadı.
  7. 7Gəncədəki Şah Abbas məscidi və Nardaranda tikilmiş məscid XVII əsr Azərbaycan memarlığı üçün səciyyəvi abidələr, Ordubaddakı örtülü bazar isə Azərbaycan memarlığının nadir nümunələrindən sayılır.

Məşq

9 asan · 9 orta · 9 çətin

Hər testdə təsadüfi 10-dək sual seçilir