Maddələrin həllolması

Bəzi bərk maddələr suda yaxşı həll olur — xörək duzu, şəkər, kalium-nitrat duzu, soda və qlükoza buna misaldır. Bəzi maddələr isə suda həll olmur; qum, gil, təbaşir tozu, dəmir tozu və mis belə maddələrdəndir. Suda həll olan bərk maddə suya əlavə edildikdə onun hissəcikləri tədricən həlledicinin hissəcikləri arasında paylanır — buna diffuziya hadisəsi kimi də baxmaq olar. Su və şəkər kimi maddələrin əmələ gətirdiyi qarışığa məhlul deyilir; bu qarışıqda su həlledici, şəkər isə həll olan maddədir. Müəyyən temperaturda suda həll olan maddəni suya əlavə edib qarışdırdıqda o, həll olmağa başlayır — belə məhlula doymamış məhlul deyilir. Elə bir an gəlib çatır ki, əlavə edilən maddə artıq həmin temperaturda həll olmur; bu zaman alınan məhlula doymuş məhlul deyilir. Həlledicinin temperaturunu artırdıqda onda həll olan bərk maddənin miqdarı artır və maddələr suda daha sürətlə həll olur, ancaq bu artım bütün maddələr üçün eyni deyil — xörək duzunun suda həllolmasına temperatur az, kalium-nitrat duzunun həllolmasına isə daha çox təsir edir. Qazların həllolması isə bərk maddələrdən fərqli davranır: temperatur azaldıqca qazların suda həllolması artır. Buna görə soyuducuda saxlanılan qazlı suyun qapağını açdıqda qazın sürətlə ayrılıb suyun daşması bir o qədər müşahidə olunmur, otaq temperaturunda saxlanılan qazlı suda isə bu hal daha çox baş verir.